Hondje Minou op visite

Sylvia Medewerker woning R17/A29 Ter Schorre, Bachlaan
Sinds kort hebben wij weer een hondje in het gezin.
Dit heb ik verteld op de woning tegen onze cliënten. Een aantal van hen vertelde over de hond die ze hebben of hebben gehad. Zij gaven aan dat ze het leuk zouden vinden om mijn hondje eens te zien. Dus ging ik dinsdag na het werk even langs. Het werd een kippenvelmomentje. Eén cliënt pakte het kopje van de hond zo teder vast dat het leek alsof ze van porselein was. Een andere cliënt streek haar wang langs Minou haar kopje en werd emotioneel, zij gaf aan dat ze haar hondje zo miste. Er was ook een cliënt die het niet zo voorzien had op Minou, zij was echt een poezenmens, zei haar dochter, maar die oren….ze waren te zacht om los te laten.
Mijn collega kwam op dat moment met een cliënt aangelopen. Mw loopt niet zo makkelijk maar op dat moment wilde ze maar één  ding en dat was zo snel mogelijk naar haar stoel. Eventjes vergat ze haar rollator zelfs vast te houden… Maar eenmaal op haar stoel mocht ze Minou op schoot houden. Mw lachte en genoot. Ze was altijd al een grote dierenvriend en gaf aan te genieten van de aandacht van Minou. Even aaien en knuffelen.
Het was mooi om te zien dat Minou zoveel emoties losmaakte. Een gratis rondje door de woning maar het resultaat was onbetaalbaar en zeker voor herhaling vatbaar.
Suggesties?