Vechter
Ad is geboren en opgegroeid in Westkapelle. “Toen ik 15 jaar was, kreeg ik mijn eerste epileptische aanval. Dit ontstond eigenlijk heel plotseling. Ik viel en maakte spastische bewegingen. Dat was behoorlijk schrikken. Sindsdien is de epilepsie niet meer weggegaan”, vertelt Ad. Op zijn 21e kwam daar nog een hersenvliesontsteking bij. Ad: “Dit was een hevige ontsteking met hoge koorts. Ik werd opgenomen in het ziekenhuis. Het was de vraag of ik het wel zou redden. Gelukkig knapte ik na een week of twee op en mocht ik naar huis.” Op zijn 29e kreeg Ad weer een hersenvliesontsteking. “De epileptische aanvallen werden daardoor heviger. Tijdens de aanvallen kreeg ik enorme hoofdpijn en kon ik geen licht en geluid verdragen. Dit zorgde ervoor dat ik soms dagen in bed lag met de gordijnen dicht. Zo had ik in mijn jonge jaren al best wat meegemaakt. Ik ben daardoor een vechter geworden. Ik dacht telkens: ‘Dit zal me niet klein krijgen’”, blikt Ad terug.
