Zelf doen, zolang het kan

Dien Wondergem Cliënt

 

Dien Wondergem wil alleen maar ondersteuning die ze nodig heeft. Het aan- en uitdoen van de steunkousen lukt haar niet.
Dus klopt ze aan bij SVRZ.

Wijkverpleegkundige Patricia Wondergem – geen familie – neemt poolshoogte. Een handigheidje, een beetje oefenen en de 78-jarige lukt het zelf. ZorgThuis hoeft niet langs te komen.

 

Dien Wondergem is altijd een zelfstandige vrouw geweest. Negentien jaar werkt ze als conciërge van seniorenwoningen in Nieuwdorp. In 2001 wordt dit te zwaar en neemt haar man het een tijdje over. Vijf jaar geleden overlijdt hij aan kanker en staat ze er alleen voor. Inmiddels zijn de seniorenhuisjes en bijbehorende conciërgewoning tegen de vlakte gegaan en woont ze zelfstandig in het nieuwe Lancasterhof. Mooi, maar te groot, niet knus genoeg – zo vindt ze. Wel lekker is die ruime douche en handig die alarmering. Ook is het fijn dat de hulppost in hetzelfde complex zit.

Operatie aan de neus

‘Ze hebben huidkanker weggehaald op mijn neus. En er een stukje huid van m’n arm voor in de plaats gezet. Ik mocht niet bukken en tillen. Het lukte me om m’n steunkousen liggend aan te krijgen. Maar toen de wond ging ontsteken, moest ik toch om hulp vragen. Die heb ik ook meteen gekregen. Een week lang kwamen ze de wond spoelen. En nu kan ik zelf zalf en verband erop doen. Misschien niet zo mooi, maar toch…’

Meerdere problemen

De veranderingen in de zorg maken haar ongerust. Ze heeft maar liefst vier soorten reuma, pijn in benen en voeten, vastzittende polsen, bronchitis en een spastische darm. Als ze niet lekker is, valt ze soms ook flauw. Dat gebeurt al vanaf de kinderjaren. Het alarmsysteem geeft zekerheid. En hulp in de huishouding brengt verlichting. Daar dreigt de gemeente nu in te gaan snijden.

Afwachten maar

 

‘Ik heb horen zeggen dat ze drie uur minder gaan komen. Best veel. Ik heb nog geen – hoe noemen ze dat ook weer? – keukentafelgesprek met de gemeente gehad. Ik wacht dus maar af. Ik kan er weinig aan doen. Ik probeer alles schoon en opgeruimd te houden. Maar wat ik niet kan, blijft liggen. Gelukkig heb ik een opgewekt karakter. En het is zoals ze zeggen:

we willen allemaal oud worden, maar niet oud zijn.

Suggesties?