Twee hondjes op bezoek

Maaike Strooband 1e medewerker zorg in De Vurssche

“Ik start mijn late dienst en merk dat de cliënten niet erg opgewekt zijn. Ik probeer de sfeer wat aangenamer te maken. Een van de cliënten geeft duidelijk aan dat ze haar vrijheid mist. Ze zegt: 

"Ik zou zo graag nog eens gaan winkelen...kleding kijken en passen, ondergoed kopen, gewoon nog eens gezellig winkelen...alleen.”

En hoezeer ik ook mijn best voor haar doe, soms zijn er gewoon geen goede antwoorden op zulke gevoelens. Ik kan me als vrouw zijnde zo goed inleven in haar gevoel. Ik besluit een kopje koffie voor haar te halen. Wanneer ik terug kom in de huiskamer voelt de sfeer ineens een stuk aangenamer. Ik zie hoe een vrijwilligster met haar twee hondjes in het midden van de huiskamer staat. En ik hoor een cliënt steeds roepen: "Wat een leuk poesje." Een andere cliënt die eerst nog wat zat te dutten is nu klaarwakker! En zo wordt de huiskamer langzaamaan steeds levendiger.

 

Ik loop naar de slaapkamer van de cliënt die zo graag nog eens wil gaan winkelen. Ik vertel  haar over de vrijwilligster die op bezoek is met haar twee hondjes. Ze schiet overeind, kamt haar haren en haast zich samen met mij naar de huiskamer. Daar zit iedereen even later allemaal in een klein rondje. De hondjes gaan van schoot naar schoot en worden geaaid. De cliënten glimlachen van oor tot oor, bloeien op, maken grapjes en halen herinneringen op. Even zijn ze gelukkig.

 

Dank je wel, vrijwilligster met je twee hondjes!

Wat heerlijk om zo een mens gelukkig te kunnen maken”. 

Suggesties?