Therapiebegeleider: een extra handje tijdens revalidatie

Brenda Missu Therapiebegeleider

Het kan soms flink tegenzitten als je op leeftijd komt. Een valpartij. Een operatie. Of tijdens het winkelen zomaar ineens een herseninfarct. Ziekenhuisopname volgt. Hoe kom je daarna weer op de been? Ouderen kunnen terecht bij Ter Schorre om te revalideren. Een team van specialisten staat klaar, aangevuld door therapiebegeleiders Brenda Missu en Marion Oudijk.

 

“Een ongeluk of medisch incident is in een oogwenk gebeurd. Maar het herstel heeft, naast een goed plan, altijd tijd nodig. En rust, aandacht, geduld.” vertelt Brenda Missu. “De functie van therapiebegeleider is nog niet overal in Nederland ingeburgerd, maar bestaat binnen SVRZ alweer drie jaar. De naam zegt het al: wij ondersteunen  mensen bij hun herstel-therapie. SVRZ heeft hiermee echt een extra laag bovenop de zorg gezet.”

Extra tijd

“Het medisch team bepaalt de strategie. Er is aandacht voor fysiotherapie, ergotherapie, logopedie en meer. Voor iedere cliënt is er een aanpak op maat, die constant wordt bijgeschaafd. In nauw overleg met het team ondersteunen we zes dagen per week bij alle aspecten van de revalidatie. Iedere dag, behalve zondag, is één van ons tweeën een groot deel van de dag aanwezig. Buiten de oefeningen van het medische team, kunnen wij veel tijd en aandacht aan de mensen geven.”

De oude situatie

“Ons gezamenlijke doel is dat ze zichzelf weer kunnen redden thuis. We proberen er ook achter te komen, vaak samen met de familie, wat voor iemand belangrijk is. Doet die mevrouw graag wat make up op? Of is die meneer gewend de aardappelen te schillen? Daar oefenen we dan ook mee: binnen de mogelijkheden die er zijn, zoveel mogelijk terug naar de oude situatie.”

Handen op de rug!

Brenda legt uit: “Het klinkt misschien een beetje hard, maar we werken ‘met de handen op de rug’. Als we bijvoorbeeld oefenen met veters strikken, of knoopjes dichtdoen, dan leggen we uit en moedigen we aan. Maar we gaan het niet zelf doen! We hebben een scherp oog voor wat iemand zelf kan, met een beetje aanmoediging. Veiligheid bieden, vertrouwen wekken, motiveren … daar gaat het om.”

 

Veiligheid bieden, vertrouwen wekken, motiveren … daar gaat het om.

Samen ontbijten

“We proberen rustig maar vastberaden voortuitgang te boeken. Ook samen met de andere cliënten. Dat helpt echt”, vervolgt Brenda. “Zo hebben we twee keer per week het ontbijtproject voor mensen met een tijdelijke of blijvende beperking. In een groepje van vier leren ze weer zelf hun boterham te smeren, al dan niet met speciale borden of bestek. Wij zitten erbij en geven tips. Ze kijken naar elkaar en moedigen elkaar ook aan.”

Spelletjesavond!

“En op woensdagavond de spelletjesavond, dat vinden de mensen erg leuk. Soms zien ze het eerst niet zitten, maar uiteindelijk doet dat samen zijn, opletten en lachen iedereen goed. Iedereen mankeert wel iets, maar bij het rummikuppen of mens-erger-je-nieten is hier geen genade voor elkaar! Het gaat er super fanatiek aan toe! En ook wij laten niemand winnen … De mensen vergeten zo even wat ze is overkomen, denken niet aan het pad dat nog voor hen ligt.

SVRZ: alle vrijheid

‘Samen koken, weer je lippenstift op doen, opnieuw aardappelen leren schillen, schrijfoefeningen, spreekoefeningen, samen naar de markt om weer vertrouwen te krijgen…. SVRZ geeft ons alle vrijheid om samen met het medisch team te werken aan het individueel herstel. Het is zo mooi om te zien dat mensen na zo’n grote tegenslag toch weer vooruit gaan kijken. Als ze dan, soms na maanden hard werken, op eigen kracht hier naar buiten lopen, dan zijn we blij en trots op hen, en denken we allemaal: daar doen we het voor!”

Suggesties?