Moppie

Tineke Jager Teamleider welzijn

Mooie blauwe ogen die je geen 90 jaar zou geven kijken naar de kwast, verf en het blad papier die op tafel liggen. Mevrouw van Dijk weet duidelijk niet wat zij met de spullen aan moet.

Ik vraag haar welke kleur zij mooi vindt. Ze wijst na lang twijfelen naar de kleur groen. Ik neem voorzichtig haar hand in de mijne, pak de kwast en doop deze in de verf. Daarna vraag ik haar om de verf op het papier te wrijven. Na lang denken zet zij een streep op het papier en reageert helemaal verbaast dat er zo’n mooie kleur uit haar kwast komt.

 

"Wat wil je maken?",  vraagt vrijwilliger Jan vriendelijk aan haar, maar dat weet ze niet. Ze kan het niet vertellen. Ik vertel hem dat we moeten zien te achterhalen wat haar belangstelling zou kunnen trekken. En net als ik dat zeg zie ik op de deur van haar slaapkamer achter haar een grote afbeelding van een paard en twee gevlekte honden. Ik wijs ernaar en Jan weet meteen wat hij moet doen. Hij vraagt haar of ze van honden houdt. Ze reageert direct en noemt Dalmatiërs.

 

Jan, die heel goed blijkt te kunnen tekenen, tekent zo uit de hand een dalmatiër, knielt bij haar neer en laat zijn tekening zien. Helemaal verrukt reageert mevrouw: "ahhhh dat is Moppie!"Ik kijk Jan aan en voel de tranen in mijn ogen springen van ontroering en zie dat dat ook bij Jan gebeurt. "Mooi is dit toch hè", zegt Jan.

 

Ja, inderdaad Jan, prachtig werk doe jij als vrijwilliger! 

Suggesties?