Met een zonnetje door land en leven

Jaap van Rotten Familie

 

Stiekem is ze trots op haar zoon. De 95-jarige Cathrien van Rotten bladert tevreden door het fotoboek. Herinnering aan een onvergetelijke dag. Een reisje met de zonnetrein. Haar verjaardagscadeau van zoon en schoondochter. Voor alle mensen in haar omgeving. 

Jaap en Lina van Rotten hebben het niet makkelijk met de oude dame. Ze leidt niet alleen aan dementie, ze is ook nogal eens knorrig. Haar zoon heeft daar al z’n hele leven last van. En in zijn kielzog vrouwlief ook. Dat verhindert hen niet om iets leuks voor de 95ste verjaardag te verzinnen. Iemand die jarig is, tracteert – zo bedenken ze. Dus deelt iedereen in SVRZ Clasinastraat in Arnemuiden in de feestvreugde.

Alle medewerkers en cliënten zijn uitgenodigd voor een middagje met de zonnetrein.

Lina van Rotten: ‘Een boottocht had wat veel voeten in aarde, al dat georganiseer met cliënten die niet alles meer kunnen en mogen. En de paardentram hadden ze al een keer gedaan. Dus dachten we aan die zonnetrein. Modern, klimaatneutraal, zonnepanelen op het dak, niet gebonden aan vaste routes. Ideaal!’

 

Aan alles is gedacht. Een advocaatje, hapjes, drankjes en een ervaren gids die ingaat op de wensen van cliënten. De verhalen komen los: over café Rooie Marie en werken in de wegenbouw. Iedereen blij, met moeder van Rotten als trots middelpunt.

 

Jaap van Rotten: ‘Het begon als een grijze herfstdag, maar bij Nieuw- en Sint Joosland brak de zon door. Een teken aan de hemel. Het hele gezelschap genoot. Het voelde als een groot gezin. Ook voor moeder die eerst tegensputterde toen ze naar een verpleeghuis moest. Maar inmiddels roept ze dat ze fantastisch verzorgd wordt. Alleen voor mij is er niet zoveel lof. Nooit geweest.’

 

Jaap van Rotten is dertien jaar als zijn vader overlijdt. Twee jaar later verschijnt een stiefvader op het tapijt. Kleine Jaap is al gauw teveel en brengt veel tijd bij z’n oma door. En later bij zijn aanstaande schoonouders, een warm nest. Breed hadden ze het daar niet. Zelfs vakantieplannen stuitten op verzet. Vakantiegeld? Daar koop je kolen van! En moeder? Ook wanneer ze behoeftig wordt, zijn er weinig warme woorden.

 

Jaap van Rotten: ‘Maar het blijft je moeder. Daar wil je het beste voor. Ze heeft niemand anders. Dus maken we haar kamer piekfijn in orde. En we komen zo vaak als we kunnen. Het is fijn om hier te helpen en nuttig te zijn. Iedereen is even lief. Nou dan ben je graag manusje van alles, hulp-huismeester en praatpaal.’ 

Suggesties?