Een andere Dementie in Muziek


Tineke Jager Teamleider welzijn

Ik heb meegedaan aan de masterclass ‘Een andere dementie in Muziek’. Daarin leerden we de therapeutische werking van het gebruik van je stem en van muziekinstrumenten. Er kwam  sterk naar voren dat welzijn niet in allerlei dure middelen zit maar in de kleine dingen in de zorg. De toon van je stem als je praat met een cliënt, of een liedje starten waarbij de cliënt inhaakt als het praten niet meer mogelijk is. De radio aanzetten op een zender met muziek voor ouderen. Het zijn vaak de kleine dingen die het doen. 

Muziek hoort bij het leven

Muziek is niet weg te denken uit ons leven. Luisteren naar muziek geeft een bijzondere beleving, het roept emoties op en brengt mensen in contact. Muziek heeft een positief effect op verbindingen tussen gebieden in de hersenen; het maakt mensen met dementie wakker, actiever en toegankelijker en het helpt om aangename herinneringen op te halen. Samen musiceren of zingen brengt nieuwe communicatie op gang met de omgeving en heeft een belangrijk therapeutisch effect op mensen met dementie.

Peuters en ouderen vertellen en zingen samen over  Sinterklaas

Muziek inzetten vraagt een gedegen aanpak

Het zowel goed inzetten van muziek tijdens de dagelijkse zorg als het opzetten van een muziekactiviteit, vraagt wel een gedegen aanpak. Vandaag ben ik actief aan de slag gegaan met een muziekactiviteit. Ik heb het ‘Contact maken met Muziek’ als activiteit opgezet voor een groep bewoners met dementie in samenwerking met de Maneblussertjes, onze achterburen van de kinderopvang. Samen met peuters en opa’s en oma’s met muziek bezig zijn, een leuk idee. We gaan onderzoeken wat bij onze cliënten aanslaat en zeker ook niet te vergeten bij de peuters.

Samen verhalen vertellen en zingen over Sinterklaas

Dus wat is er mooier dan zo’n eerste keer verhalen vertellen en zingen met als thema Sinterklaas? Welke liedjes zongen we vroeger en welke zingen we nu? Welke Sinterklaasverhalen werden en worden er verteld? Gewapend met een heus Woezel-Sint (Woezel en Pip) en een paar boeken heb ik de peuters opgewacht bij de deur. “We zijn door de  opa-en-oma-tuin gelopen”, zo zei Nielsje. En samen zijn we naar de opa’s en oma’s gegaan. Eerst van beide kanten even de kat uit de boom kijken maar al heel snel was bijna iedereen samen ‘Sinterklaas Kapoentje’ of ‘Daar wordt aan de deur geklopt’ aan het zingen. Was iemand niet goed van stem dan zag je de mond meebewegen en de ogen glinsteren, en daar ging het om. En regelmatig startte oma of opa zelf een lied in waarbij de kinderen volgden!

Muziek verbindt

En inderdaad…muziek verbindt en daar waar je niet meer in gesprek kunt met elkaar kun je dat wel met zingen, zo zag ik gebeuren. Met een kopje koffie of limonade en een speculaasje (want dat hoort erbij) hebben we nog wat gebabbeld over het schoentje zetten van vroeger en allerlei herinneringen kwamen boven. Het afscheid nemen nam veel tijd in beslag want er waren oma’s die hielpen met de knoopjes van de jasjes dichtdoen, of gewoon even lekker knuffelen. Ontroerend om te zien.

Carla, de verzorgende, nam nog even een meneer mee die zich gewoonlijk niet zo goed uit en kijk eens, bij binnenkomst straalde hij al van oor tot oor bij het zien van het kleine grut en vertelde hij hoe leuk hij de kindjes vond! Carla was stomverbaasd,  dit had ze nooit verwacht of gezien bij deze cliënt. Of eigenlijk opa natuurlijk….


Gauw weer doen, dit bezoekje, want iedereen heeft genoten.

Suggesties?