Bewegen en balans

Suus Kools Cliënt

 

 ‘Ik hoef geen honderd te worden. Dat lijkt me niks. Maar dat zei ik vroeger over tachtig jaar ook al. En kijk me nou eens: geen vuiltje aan de lucht.’ Suus Kools laat het leven lekker op zich afkomen. En ze helpt het een beetje met bewust fit blijven.  Ze woont op een steenworp afstand van SVRZ-locatie Ter Schorre in Ter­neuzen. Bijna letterlijk, want in haar jonge jaren had ze zo’n worp wel gered. Een sportvrouw, in hart en nieren. Gymnastiek, tennis, zwem­men. Ze denkt er nog steeds profijt van te hebben: bijna 85 jaar en zo fris als een hoentje.

Best lekker

Een paar keer per week werkt ze aan haar conditie. Aquajoggen - zeg maar waterfitness - bij haar dochter die zweminstructrice is. En balanstraining in Ter Schorre: oefeningen met een knipoog naar de Chinese bewegingsvorm tai chi. Ze steekt er een beetje de draak me: ‘Op één been gaan staan en met de armen fladderbewegingen maken. En, geloof me, op het ene been gaat het makkelijker dan op het andere. Maar eigenlijk best lekker, het hoofd leegmaken en een beetje wegdromen op langzame zweefmuziek.’

Concentratie vergroten

Ingrid van Assche geeft trainingen. Al dertig jaar. Zwemmen, fitness en steeds vaker ook balansoefeningen. ‘Bewegen is niet alleen goed voor het lijf, ook voor de hersenen. Dat helpt mensen langer zelfstandig thuis te blijven wonen. Daarom zijn alle ouderen in de buurt welkom om mee te doen. De kleine eigen bijdrage kan geen struikelblok zijn.’ De balanstraining helpt even­wicht bewaren en vallen voorko­men. Maar niet alleen dat. Ingrid van Assche: ‘Ontspannen. Stress verjagen. Zorgen opzij zetten. Spieren oefenen. Bovendien het concentratievermogen vergroten. Dat laatste door meerdere dingen tegelijk te doen: achteruit lopen en dan armbewegingen maken, een balletje opgooien en tegelijk een boodschap aan de buurvrouw over­brengen. En niet te vergeten de gezelligheid, tijdens het oefenen en zeker bij het kopje koffie achteraf.’

Ik had geen idee waar ik aan begon

Gezondheidsproblemen

Ter Schorre is voor Suus Kools vertrouwd terrein. Haar man komt er, al meer dan tien jaar geleden, terecht om te herstellen van een herseninfarct. Dat lukt aanvan­kelijk aardig. Maar de aderen in het hoofd hebben hun beste tijd gehad. Stukje bij beetje kachelt de gezondheid achteruit. Lopen is er niet meer bij. Wel voor Suus. Uren en kilometers loopt ze achter de rolstoel. ‘Op mooie dagen wel tien kilometer. Naar de Kreek, langs de Zeedijk, gezellig wat drinken en dan weer naar huis. Met de jaren werd dat allemaal wel wat minder, maar wat deed ik? De tanden op elkaar zetten en volhouden! En blijven lachen natuurlijk…’

Uitstekende zorg

Suus Kools neemt het leven zoals het komt. Ook als het een jaar of zeven geleden steeds slechter gaat met haar man. Hij kan zelfs niet meer met de traplift boven komen. Dus gaat het bed naar beneden. En dat van Suus ook. Want - zeg nu zelf - in je eentje boven liggen is ook is er dan toch niet bij. Het huis lijkt wel een klein ziekenhuisje. Met uitstekende thuiszorg, dát wel. Ver­wenzorg, noemt Suus het jaren later nog steeds. Uiteindelijk wordt het drie maanden Ter Schorre en dan gaat bij hem het licht voorgoed uit. ‘Wat moest ik toen met een huis van drie verdiepingen en een joekel van een tuin. Vlakbij Ter Schorre kon ik een prima 50plus-flat krijgen, met een fijn balkon en vrij uitzicht over de velden en de scheepsbewegin­gen op het kanaal. Ik zit daar prima.’

In balans

Ze denkt dat ze te lang en te vaak achter de rolstoel heeft gelopen. Genoeg beweging, maar voort­durend met een steuntje. Het evenwicht vaart er niet wel bij. Een roesje bij een darmonderzoek doet de rest. Kort daarna valt ze op straat zomaar om. Paf! Een gebroken pols. Revalidatie in Ter Schorre en dan toch maar balansoefeningen. ‘Ik had geen idee waar ik aan begon. Maar het doet me goed en het is gezellig. Of ik er ook geestelijk door in balans kom? Geen idee! Ik heb geen schopneigingen en chagrijnig ben ik nooit. Daarvoor is het leven te leuk. Ik krijg veel be­zoek, drink m’n wijntje, heb het fijn met vrienden.’ Suus Kools heeft een geheim recept voor plezierig ouder worden: ‘Stiekem jezelf een beetje verwennen.’

 

Suggesties?