Agenda

Tineke Jager (foto) en Eveline van de Putte Teamleider welzijn

Niks is heerlijker dan een nieuwe agenda. Een papieren versie, wel te verstaan. Een mooi boekje, al dan niet met ringband, waarin we zelf kunnen bepalen hoe druk we het hebben. Een boekje dat aan het begin van het jaar vooral lege pagina’s laat zien, bladzijden met dagen, maanden, soms zelfs uren voorgedrukt.

Hoogte- en dieptepunten

Ook de feestdagen zijn aangegeven. Onze eigen bijzondere momenten kunnen we zelf invullen: verjaardagen, trouwdag, sterfdag van een dierbare en andere niet te vergeten hoogte- en dieptepunten. In sommige agenda’s zijn zelfs de schoolvakanties en de maanstanden aangegeven. Zo weet je ook met zwaar bewolkt weer dat achter de wolken een volle maan schuilt.

Persoonlijke kunstwerkjes

Sommige agenda’s worden in de loop van het jaar persoonlijke kunstwerkjes, compleet met foto’s, knipsels, tekstjes om te onthouden, gedichten, aantekeningen en koffievlekken. Er zijn ook agenda’s die langzaam maar zeker veranderen in een dagboek. Belevenissen, notities over een telefoongesprek of het weer van die bewuste dag, de uitslag van een bloedonderzoek, zelfs de bloeddruk vindt een plekje in dit persoonlijke document. Bij het ouder worden komen er steeds minder werkgerelateerde zaken in de agenda. Vergaderingen worden vervangen door yogaclub of schilderles, de personeelsuitjes voor een uitje met de fietsclub of de ouderenbond.

Morgen is net zo stil als de rest van de week.

De agenda wordt steeds leger

En dan komen de jaren dat de agenda steeds leger wordt. Activiteiten zijn te zwaar of te ver, vrienden en kennissen kunnen niet meer komen of zijn er niet meer. In het eens zo volle boekje nemen de dagen evenveel plaats in, maar duren voor de eigenaar ervan ineens veel langer. Om toch nog het idee te hebben dat het net als voor iedereen ‘druk, druk’ is, horen we dan: ‘Nee, morgen niet, morgen heb ik al iets anders..’Terwijl morgen net zo stil is als de rest van de week.

Behoefte aan contact wordt groter

Juist in die periode, waarin zingevingsvragen om de hoek komen, waarin de behoefte aan contact en passende bezigheden groter wordt, ligt een belangrijke rol voor ons als zorgmedewerkers. Een derde van onze cliënten heeft iets om naar uit te kijken. Bijna iedereen wil graag bezig zijn, iedereen heeft behoefte aan een goed gesprek. Maar bezig zijn kan ook rustig in je stoel zitten en naar buiten kijken zijn; dan ben je bezig met je hoofd. Voor sommige mensen is het moeilijk om in een groep mee te doen, anderen vinden dat juist fijn. Samen het huishouden doen, helpen bij het tafeldekken, was opvouwen zijn ook activiteiten. Of naar de Inloop, naar het Bewegen, bezoek van dochter of zoon, iets om naar uit te kijken, waarbij de medewerker zorg kan helpen om ernaar uit te kunnen kijken. ‘Goedemorgen mevrouw, gaat u strakjes fijn naar de Inloop? Zullen we dan maar een leuk jurkje aandoen? Of gauw een boterham eten?’ Rolstoel klaarzetten,  jas eraan hangen. Dan weet de cliënt al dat ze uitgaat, even iets leuks gaat doen. Het vooruit kijken is zeker zo leuk als het bezigzijn op zich. En hoe leuk is het om te kunnen vertellen wat je hebt beleefd als je terugkomt. Kun je nog nagenieten. Een luisterend oor is dan wat er nodig is.

 

Belangstelling, aandacht, oog hebben voor de behoeftes van iedere cliënt zorgt ervoor dat de agenda weer wat voller kan komen. En een boekwerk wordt met allerlei belevenissen, groot en klein. …

 

 

Suggesties?